«Η πόλις» του Μάκη Λαχανά το Σάββατο 1 Οκτωβρίου στο Παλιό Τελωνείο στην Ελασσόνα

 «Η πόλις, Μυθιστορηματική ανθρωπογεωγραφία της Λάρισας», η παραγωγή του «Θεσσαλικού Θεάτρου», σε διασκευή και σκηνοθεσία του πρωτοεμφανιζόμενου στο Θ.Θ. Δημήτρη Ι. Τσουμάνη, που τιμά τον σπουδαίο πνευματικό άνθρωπο, ψυχίατρο και συγγραφέα Μάκη Λαχανά, καθώς και τα 100 χρόνια της Μικρασιατικής Καταστροφής, μετά τις επιτυχημένες της παραστάσεις στη Λάρισα ταξιδεύει σε αρχαιολογικούς χώρους του νομού, στην Αγιά και στην Ελασσόνα, σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Λάρισας.

Η παράσταση θα πραγματοποιηθεί στον χώρο του Παλιού Τελωνείου, στην Ελασσόνα, το Σάββατο 1 Οκτωβρίου, στις 20.30, με την υποστήριξη του Δήμου Ελασσόνας και δωρεάν είσοδο για το κοινό.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Διασκευή-σκηνοθεσία: Δημήτρης Ι. Τσουμάνης. Ηθοποιοί: Χριστίνα Βράκα, Δημήτρης Όντος. Ακορντεόν: Μανώλης Ντάλλας.

Ηλεκτρονική μουσική: Sot-K. Ενδύτρια: Νικολέτα Καΐση. Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Ευθυμιόπουλος

Η παράσταση

Η Πόλις, μυθιστορηματική ανθρωπογεωγραφία της Λάρισας, είναι το τελευταίο έργο του Λαχανά. Εκδόθηκε το 2009, έναν χρόνο πριν από τον θάνατό του, και είναι αφιερωμένο στους πρόσφυγες όλου του κόσμου. 

Ο συγγραφέας αναδημιουργεί μνήμες από τη δική του οικογένεια, που ζούσε στην ακμάζουσα Αδριανούπολη, στην Ανατολική Θράκη. Η αφήγηση αρχίζει το 1912, πριν από το ξέσπασμα του Α' Βαλκανικού Πολέμου. Οι γυναίκες και τα παιδιά της οικογένειας Φλωριά, που εμπορευόταν το μετάξι της Αδριανούπολης στις παραδουνάβιες χώρες, αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την πόλη. 

Αναζητώντας καταφύγιο καταλήγουν στη Λάρισα. Η οικογένεια τοποθετείται σε ένα παλιό αρχοντικό στον Άγιο Κωνσταντίνο (συνοικία των εύπορων μουσουλμάνων στην οθωμανική εποχή), όπου πρέπει να συγκατοικήσει με οικογένειες από διάφορα μέρη που έρχονται κατά κύματα, ως το 1922, όταν καταφθάνουν οι πρόσφυγες από τη Σμύρνη: αυτό είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο ο Λαχανάς ξεδιπλώνει την αφήγηση της Λάρισας, της εποχής του Μεσοπολέμου, μέσα από τη ματιά των προσφύγων και μέσα από τις προσωπικές του μνήμες.

Οι ιστορίες που αποτελούν την πρώτη ύλη της παράστασης συχνά προκαλούν έκπληξη. Πρόσωπα και καταστάσεις συνθέτουν ένα μεγάλο ψηφιδωτό, το ψηφιδωτό μιας πόλης σκληρής αλλά και βαθιά ανθρώπινης, αντιφατικής και σχεδόν παγανιστικής. Με κομβικό έτος το 1941, έτος μαρτυρικό, όταν μέσα σε λίγες μέρες η πόλη πλήττεται από βομβαρδισμούς και ισχυρό σεισμό και ισοπεδώνεται σχεδόν ολόκληρη. 

Μέσα από τα ερείπια της παλιάς Λάρισας αναδύεται η νέα Λάρισα, μια άλλη πόλη, όπως μέσα από την οθωμανική αναδύεται προηγουμένως η ελληνική Λάρισα: η μεταμόρφωση, το μεγάλο θέμα που διατρέχει όλο το βιβλίο και την παράσταση. Η εχθρική αρχικά για τους πρόσφυγες πόλη, η οποία στη συνέχεια γίνεται η νέα εστία τους, η μήτρα, το χωνευτήρι της νέας ζωής.


Εικόνες θέματος από mammuth. Από το Blogger.